أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَلْقَى الْعَدُوَّ غَدًا وَلَيْسَ مَعَنَا مُدًى . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَكُلُوا مَا لَمْ يَكُنْ سِنًّا أَوْ ظُفْرًا وَسَأُحَدِّثُكُمْ عَنْ ذَلِكَ أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ وَأَمَّا الظُّفْرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ " .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий хабар берди, Абул-Аҳвасдан, у Саид ибн Масруқдан, у Абоя ибн Рифоадан, у отасидан, у бобоси Рофеъ ибн Хадиждан (ривоят қилиб), у деди: «Эй Расулуллаҳ, биз эртага душман билан тўқнашамиз, биз билан пичоқлар йўқ,» дедим. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қонни оқизган ва (сўйганда) Аллаҳ азза ва жалланинг исми зикр қилинган нарсани еяверинглар — тиш ёки тирноқ бўлмаса. Бу ҳақда сизларга айтиб бераман: тишга келсак, у суякдир; тирноққа келсак, у ҳабашларнинг пичоғидир,» дедилар.