Йиртқич тишлаган ҳайвонни сўйиш

Qurbonliklar kitobi · 1 ҳадис

باب ذَكَاةِ الَّتِي قَدْ نَيَّبَ فِيهَا السَّبُعُ ‏‏

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ حَاضِرَ بْنَ الْمُهَاجِرِ الْبَاهِلِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ، يُحَدِّثُ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّ ذِئْبًا، نَيَّبَ فِي شَاةٍ فَذَبَحُوهَا بِمَرْوَةٍ فَرَخَّصَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي أَكْلِهَا ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, Муҳаммад ибн Жаъфардан, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у деди: Мен Ҳозир ибн ал-Муҳожир ал-Боҳилийни эшитдим, у деди: Мен Сулаймон ибн Ясарнинг Зайд ибн Собитдан ривоят қилиб айтганини эшитдимки, бир бўри қўйни тишлаб (яралаб)ди, шунда улар уни оқ тош билан сўйдилар ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни ейишга рухсат бердилар.