أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُغِيرَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلاَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُغَفَّلٍ، قَالَ دُلِّيَ جِرَابٌ مِنْ شَحْمٍ يَوْمَ خَيْبَرَ فَالْتَزَمْتُهُ قُلْتُ لاَ أُعْطِي أَحَدًا مِنْهُ شَيْئًا فَالْتَفَتُّ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَبَسَّمُ .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у Сулаймон ибн Муғийрадан (ривоят қилди), у деди: бизга Ҳумайд ибн Ҳилол ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Муғаффал ривоят қилди, у деди: Хайбар кунида бир тулуп ёғ (қалъадан) ташланди. Мен уни қучоқлаб олдим ва: «Бундан ҳеч кимга ҳеч нарса бермайман,» дедим. Сўнг ўгирилиб қарасам, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) табассум қилиб турар эдилар.