وَفِيمَا قَرَأَ عَلَيْنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ بَيْعِ الْفِضَّةِ بِالْفِضَّةِ وَالذَّهَبِ بِالذَّهَبِ إِلاَّ سَوَاءً بِسَوَاءٍ وَأَمَرَنَا أَنْ نَبْتَاعَ الذَّهَبَ بِالْفِضَّةِ كَيْفَ شِئْنَا وَالْفِضَّةَ بِالذَّهَبِ كَيْفَ شِئْنَا .
Аҳмад ибн Маниъ бизга ўқиб берган (ривоятлар) ичида: у деди: бизга Аббод ибн ал-Аввом ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Абу Ишоқ ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраҳмон ибн Абу Бакра, отасидан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кумушни кумушга, олтинни олтинга тенг-бўлиб-тенгдан бошқа (тарзда) сотишдан қайтардилар ва бизга олтинни кумушга хоҳлаганимизча, кумушни олтинга хоҳлаганимизча сотиб олишимизга буюрдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ كَثِيرٍ الْحَرَّانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ سَلاَّمٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نَبِيعَ الْفِضَّةَ بِالْفِضَّةِ إِلاَّ عَيْنًا بِعَيْنٍ سَوَاءً بِسَوَاءٍ وَلاَ نَبِيعَ الذَّهَبَ بِالذَّهَبِ إِلاَّ عَيْنًا بِعَيْنٍ سَوَاءً بِسَوَاءٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تَبَايَعُوا الذَّهَبَ بِالْفِضَّةِ كَيْفَ شِئْتُمْ وَالْفِضَّةَ بِالذَّهَبِ كَيْفَ شِئْتُمْ " .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ибн Муҳаммад ибн Касир ал-Ҳарроний хабар берди, у деди: бизга Абу Тавба ривоят қилди, у деди: бизга Муовия ибн Саллом, Яҳё ибн Абу Касирдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Бакрадан, у отасидан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни кумушни кумушга нақд-бўлиб-нақддан, тенг-бўлиб-тенгдан бошқа (тарзда) сотишдан ва олтинни олтинга нақд-бўлиб-нақддан, тенг-бўлиб-тенгдан бошқа (тарзда) сотишдан қайтардилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Олтинни кумушга хоҳлаганингизча, кумушни олтинга хоҳлаганингизча ўзаро сотиб олинг,» дедилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ، سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ رِبًا إِلاَّ فِي النَّسِيئَةِ " .
Бизга Амр ибн Алий хабар берди, у деди: бизга Суфён, Убайдуллаҳ ибн Абу Язиддан ривоят қилди, у Ибн Аббосдан эшитди, у айтарди: менга Усома ибн Зайд ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Рибо фақат насияда (кечиктириб тўлашда) бўлади,» дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ قُلْتُ لاِبْنِ عَبَّاسٍ أَرَأَيْتَ هَذَا الَّذِي تَقُولُ أَشَيْئًا وَجَدْتَهُ فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَوْ شَيْئًا سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ مَا وَجَدْتُهُ فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَلاَ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَكِنْ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ أَخْبَرَنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّمَا الرِّبَا فِي النَّسِيئَةِ " .
Бизга Қутайба ибн Саид хабар берди, у деди: бизга Суфён, Амрдан, у Абу Солиҳдан ривоят қилди, у Абу Саид ал-Худрийдан эшитди, у айтарди: мен Ибн Аббосга: «Сен айтаётган бу (гап)ни Аллаҳнинг (азза ва жалла) Китобида топганмисан ёки Расулуллаҳдан (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эшитганмисан?» дедим. У: «Мен буни Аллаҳнинг (азза ва жалла) Китобида топмадим ҳам, Расулуллаҳдан (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эшитмадим ҳам, лекин Усома ибн Зайд менга хабар бердики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Рибо фақат насиядагина (кечиктириб тўлашда) бўлади,» дедилар,» деди.
أَخْبَرَنِي أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَى، عَنْ أَبِي نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كُنْتُ أَبِيعُ الإِبِلَ بِالْبَقِيعِ فَأَبِيعُ بِالدَّنَانِيرِ وَآخُذُ الدَّرَاهِمَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْتِ حَفْصَةَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَكَ إِنِّي أَبِيعُ الإِبِلَ بِالْبَقِيعِ فَأَبِيعُ بِالدَّنَانِيرِ وَآخُذُ الدَّرَاهِمَ قَالَ " لاَ بَأْسَ أَنْ تَأْخُذَهَا بِسِعْرِ يَوْمِهَا مَا لَمْ تَفْتَرِقَا وَبَيْنَكُمَا شَىْءٌ " .
Менга Аҳмад ибн Яҳё, Абу Нуъаймдан хабар берди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Салама, Симок ибн Ҳарбдан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Умардан ривоят қилди, у деди: мен Бақиъда туяларни сотардим, динорга сотиб дирҳам олардим. Сўнг мен Ҳафсанинг уйида Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келдим ва: «Ё Расулуллаҳ, мен сиздан сўрамоқчиман: мен Бақиъда туяларни сотаман, динорга сотиб дирҳам оламан,» дедим. У: «Агар сиз икковингиз орасида (ҳисоб-китобдан) бирор нарса қолмаган ҳолида ажралмаганингизча, уни (дирҳамни) ўша куннинг нархи билан олишингда ҳеч зарар йўқ,» дедилар.