Бизга Амр ибн Али ва Ҳумайд ибн Масъада Язиддан хабар беришди. У деди: бизга Айюб Амр ибн Шуайбдан, у отасидан, у бобосидан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бир муомалада қарз билан савдо (бирга) ҳалол бўлмайди, бир савдода икки шарт ҳам (ҳалол бўлмайди), ўзингда йўқ нарсани сотиш ҳам (ҳалол бўлмайди),» дедилар.
Бизга Усмон ибн Абдуллаҳ хабар бериб, деди: бизга Саид ибн Сулаймон Аббод ибнул-Аввомдан, у Саид ибн Абу Арубадан, у Абу Ражодан — Усмон: «У Муҳаммад ибн Сайфдир,» деди — у Матарул-Варроқдан, у Амр ибн Шуайбдан, у отасидан, у бобосидан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Киши эгаси бўлмаган нарсани сотиш (унинг зиммасидаги) бир нарса эмас (яъни бундай савдо жоиз эмас),» дедилар.
Бизга Зиёд ибн Айюб ривоят қилди, у деди: бизга Ҳушайм ривоят қилди, у деди: бизга Абу Бишр ривоят қилди, у Юсуф ибн Моҳакдан, у Ҳаким ибн Ҳизомдан (ривоят қилдики), у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўраб: «Эй Расулуллаҳ, олдимга бир киши келади ва мендан ўзимда йўқ нарсани сотишимни сўрайди. Мен уни унга сотиб, сўнг бозордан унинг учун сотиб олсам (бўладими)?» дедим. У: «Ўзингда йўқ нарсани сотма,» дедилар.