أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي الْمُجَالِدِ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ أَبِي أَوْفَى عَنِ السَّلَفِ، قَالَ كُنَّا نُسْلِفُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ فِي الْبُرِّ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ إِلَى قَوْمٍ لاَ أَدْرِي أَعِنْدَهُمْ أَمْ لاَ . وَابْنُ أَبْزَى قَالَ مِثْلَ ذَلِكَ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саид хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у Шуъбадан, у Абдуллаҳ ибн Абил-Мужолиддан (ривоят қилдики), у деди: Мен Ибн Абу Авфодан олдиндан тўлов (салаф) ҳақида сўрадим. У: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам), Абу Бакр ва Умар замонида буғдой, арпа ва хурмога, уларнинг олдида борми йўқми билмаганимиз қавмга олдиндан тўлаб (озуқа ҳарид қилиб) қўярдик,» деди. Ибн Абзо ҳам шунга ўхшаш деди.