أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ جَاءَ عَبْدٌ فَبَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْهِجْرَةِ وَلاَ يَشْعُرُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ عَبْدٌ فَجَاءَ سَيِّدُهُ يُرِيدُهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " بِعْنِيهِ " . فَاشْتَرَاهُ بِعَبْدَيْنِ أَسْوَدَيْنِ ثُمَّ لَمْ يُبَايِعْ أَحَدًا بَعْدُ حَتَّى يَسْأَلَهُ أَعَبْدٌ هُوَ
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, у Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан (ривоят қилдики), у деди: Бир қул келиб, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га ҳижрат қилиш учун байъат қилди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг қул эканини билмас эдилар. Сўнг унинг хўжаси уни излаб келди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни менга сот,» дедилар. Сўнг (Набий) уни икки қора қул эвазига сотиб олдилар. Шундан кейин (Набий) бирор кишидан, қулми йўқми, деб сўрамагунча байъат олмадилар.