أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ أَبِي حَفْصَةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عِكْرِمَةُ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بُرْدَيْنِ قِطْرِيَّيْنِ وَكَانَ إِذَا جَلَسَ فَعَرِقَ فِيهِمَا ثَقُلاَ عَلَيْهِ وَقَدِمَ لِفُلاَنٍ الْيَهُودِيِّ بَزٌّ مِنَ الشَّأْمِ فَقُلْتُ لَوْ أَرْسَلْتَ إِلَيْهِ فَاشْتَرَيْتَ مِنْهُ ثَوْبَيْنِ إِلَى الْمَيْسَرَةِ . فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَقَالَ قَدْ عَلِمْتُ مَا يُرِيدُ مُحَمَّدٌ إِنَّمَا يُرِيدُ أَنْ يَذْهَبَ بِمَالِي أَوْ يَذْهَبَ بِهِمَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَذَبَ قَدْ عَلِمَ أَنِّي مِنْ أَتْقَاهُمْ لِلَّهِ وَآدَاهُمْ لِلأَمَانَةِ " .
Бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, у деди: бизга Умора ибн Абу Ҳафса ривоят қилди, у деди: бизга Икрима хабар берди, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг устларида икки Қитрий ридоси бор эди. (Ул зот) ўтириб, уларда терлаб қолсалар, улар оғирлик қиларди. Бир яҳудийга Шомдан мато келди. Мен: «Унга одам юбориб, ундан икки кийим олсангиз, қўлингиз кенг бўлганда тўларсиз,» дедим. (Ул зот) унга одам юбордилар. У (яҳудий): «Муҳаммад нима истаётганини биламан; у фақат менинг молимни олиб кетмоқчи ёки уларни (матоларни) олиб кетмоқчи,» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ёлғон айтди; у биладики, мен уларнинг Аллаҳдан энг тақводори ва омонатга энг вафодориман,» дедилар.