أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ عَامَ الْفَتْحِ وَهُوَ بِمَكَّةَ " إِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ حَرَّمَ بَيْعَ الْخَمْرِ وَالْمَيْتَةِ وَالْخِنْزِيرِ وَالأَصْنَامِ " . فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ شُحُومَ الْمَيْتَةِ فَإِنَّهُ يُطْلَى بِهَا السُّفُنُ وَيُدَّهَنُ بِهَا الْجُلُودُ وَيَسْتَصْبِحُ بِهَا النَّاسُ . فَقَالَ " لاَ هُوَ حَرَامٌ " . وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ " قَاتَلَ اللَّهُ الْيَهُودَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَمَّا حَرَّمَ عَلَيْهِمْ شُحُومَهَا جَمَّلُوهُ ثُمَّ بَاعُوهُ فَأَكَلُوا ثَمَنَهُ " .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Ато ибн Абу Робоҳдан, у Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Фатҳ йилида Маккада туриб шундай деганларини эшитди: «Албатта, Аллаҳ ва Унинг Расули хамр (шароб)ни, ўлимтикни, чўчқани ва бутларни сотишни ҳаром қилди.» Шунда: «Эй Расулуллаҳ, ўлимтикнинг ёғи ҳақида нима дейсиз? Зеро у билан кемалар мойланади, терилар ёғланади ва одамлар ундан чироқ ёқишда фойдаланадилар,» дейилди. У: «Йўқ, у ҳаромдир,» дедилар. Шу пайт Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳ яҳудийларни ҳалок қилсин! Албатта, Аллаҳ азза ва жалла уларга унинг (ўлимтикнинг) ёғларини ҳаром қилганида, улар уни эритиб, сўнг сотдилар ва баҳосини едилар,» дедилар.