أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، عَنْ مُعَاذِ بْنِ هَانِئٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، ح وَأَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هَانِئٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَتَلَ رَجُلٌ رَجُلاً عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم دِيَتَهُ اثْنَىْ عَشَرَ أَلْفًا وَذَكَرَ قَوْلَهُ إِلاَّ أَنْ أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ فِي أَخْذِهِمُ الدِّيَةَ . وَاللَّفْظُ لأَبِي دَاوُدَ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, у Муоз ибн Ҳониъдан (ривоят қилиб), у деди: менга Муҳаммад ибн Муслим ривоят қилди, у деди: бизга Амр ибн Динор ривоят қилди. (Бошқа йўл билан) бизга Абу Довуд ҳам хабар берди, у деди: бизга Муоз ибн Ҳониъ ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Муслим ривоят қилди, у Амр ибн Динордан, у Икримадан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилиб) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида бир киши бир кишини ўлдирди, шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг диятини ўн икки минг (дирҳам) қилиб белгиладилар. Ва у (рови Аллаҳнинг): «Магар Аллаҳ ва Унинг Расули уларни Ўз фазлидан бой қилгани учун (ғазабландилар)» деган сўзини дият олишлари ҳақида зикр қилди. (Бу ҳадис) Абу Довуднинг лафзи (сўзи) биландир.