باب ذِكْرِ أَشَدِّ النَّاسِ عَذَابًا
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ سَفَرٍ وَقَدْ سَتَّرْتُ بِقِرَامٍ عَلَى سَهْوَةٍ لِي فِيهِ تَصَاوِيرُ فَنَزَعَهُ وَقَالَ " أَشَدُّ النَّاسِ عَذَابًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ الَّذِينَ يُضَاهُونَ بِخَلْقِ اللَّهِ " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у Абдурраҳмон ибн ал-Қосимдан, у отасидан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир сафардан келдилар, мен эса ўзимнинг бир токчам устига ичида тасвирлар бўлган бир парда билан тўсиқ қилиб қўйган эдим. У буни олиб ташладилар ва: «Қиёмат куни одамларнинг энг қаттиқ азобланадигани — Аллаҳнинг яратганига ўхшатиб ясайдиганлардир,» дедилар.»
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ، يُخْبِرُ عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ سَتَّرْتُ بِقِرَامٍ فِيهِ تَمَاثِيلُ فَلَمَّا رَآهُ تَلَوَّنَ وَجْهُهُ ثُمَّ هَتَكَهُ بِيَدِهِ وَقَالَ " إِنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَذَابًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ الَّذِينَ يُشَبِّهُونَ بِخَلْقِ اللَّهِ " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим ва Қутайба ибн Саид хабар бердилар, улар Суфёндан, у аз-Зуҳрийдан (ривоят қилдики), у ал-Қосим ибн Муҳаммаднинг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг завжаси Оиша (розияллаҳу анҳо)дан хабар бераётганини эшитди, у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менинг олдимга кирдилар, мен эса ичида тасвирлар бўлган бир парда билан тўсиқ қилиб қўйган эдим. У буни кўргач, юзлари ўзгарди, сўнг қўллари билан уни йиртиб ташладилар ва: «Албатта, қиёмат куни одамларнинг энг қаттиқ азобланадигани — Аллаҳнинг яратганига ўхшатадиганлардир,» дедилар.»