أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، قَالَ سَمِعْتُ عَاصِمَ بْنَ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قُلِ اللَّهُمَّ سَدِّدْنِي وَاهْدِنِي " . وَنَهَانِي عَنِ الْجُلُوسِ عَلَى الْمَيَاثِرِ وَالْمَيَاثِرُ قَسِّيٌّ كَانَتْ تَصْنَعُهُ النِّسَاءُ لِبُعُولَتِهِنَّ عَلَى الرَّحْلِ كَالْقَطَائِفِ مِنَ الأُرْجُوَانِ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало хабар берди, у деди: бизга Ибн Идрис ривоят қилди, у деди: мен Осим ибн Кулайбдан эшитдим, у Абу Бурдадан, у Али (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Айтгин: Аллаҳумма, мени тўғрилагин ва ҳидоят қилгин,» дедилар. Ва мени ал-маёсир (эгар безаклари) устида ўтиришдан қайтардилар. Ал-маёсир — бу аёллар эрлари учун эгарга (худди қатифа каби) қизил арғувон рангда тикадиган ипак безаклар эди.