أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، قَالَ قَالَ أَبُو رِفَاعَةَ انْتَهَيْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَخْطُبُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَجُلٌ غَرِيبٌ جَاءَ يَسْأَلُ عَنْ دِينِهِ لاَ يَدْرِي مَا دِينُهُ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتَرَكَ خُطْبَتَهُ حَتَّى انْتَهَى إِلَىَّ فَأُتِيَ بِكُرْسِيٍّ خِلْتُ قَوَائِمَهُ حَدِيدًا فَقَعَدَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلَ يُعَلِّمُنِي مِمَّا عَلَّمَهُ اللَّهُ ثُمَّ أَتَى خُطْبَتَهُ فَأَتَمَّهَا .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим, Абдурраҳмондан, у Сулаймон ибнул-Муғирадан, у Ҳумайд ибн Ҳилолдан хабар берди, у деди: Абу Рифоа дедики: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хутба қилаётган пайтда у кишининг олдиларига етиб бордим ва: «Эй Расулуллаҳ, бир ғариб (нотаниш) киши ўз дини ҳақида сўрамоқчи бўлиб келди, у ўзининг дини нима эканини билмайди,» дедим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хутбаларини тўхтатиб менга юзландилар, ҳатто ҳузуримга етиб келдилар. Бир курси келтирилди, мен унинг оёқлари темирдан деб ўйладим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга ўтирдилар ва Аллаҳ уларга ўргатган нарсалардан менга ўргата бошладилар. Сўнг хутбаларига қайтиб, уни тўла қилдилар.