أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَآنِي سَيِّئَ الْهَيْئَةِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " هَلْ لَكَ مِنْ شَىْءٍ " . قَالَ نَعَمْ مِنْ كُلِّ الْمَالِ قَدْ آتَانِي اللَّهُ . فَقَالَ " إِذَا كَانَ لَكَ مَالٌ فَلْيُرَ عَلَيْكَ " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад ибн Язид, деди: бизга Исмоил ибн Абу Холид, Абу Ишоқдан, у Абул-Аҳвасдан, у отасидан (ривоят қилди). У деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларига кирдим, улар мени кўринишим ёмон (камбағал) ҳолатда кўриб, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сенинг бирор нарсанг (молинг) борми?» дедилар. У: «Ҳа, Аллаҳ менга ҳар хил молдан ато қилган,» деди. Шунда (Расулуллаҳ): «Агар молу давлатинг бўлса, у сенинг устингда кўринсин,» дедилар.