Истабрақ кийишнинг ман этилиши

Ziynat kitobi · 1 ҳадис

باب ذِكْرِ النَّهْىِ عَنْ لُبْسِ الإِسْتَبْرَقِ

أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ الْمَخْزُومِيُّ، عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ، يُحَدِّثُ أَنَّ عُمَرَ، خَرَجَ فَرَأَى حُلَّةَ إِسْتَبْرَقٍ تُبَاعُ فِي السُّوقِ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اشْتَرِهَا فَالْبَسْهَا يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَحِينَ يَقْدَمُ عَلَيْكَ الْوَفْدُ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذَا مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِثَلاَثِ حُلَلٍ مِنْهَا فَكَسَا عُمَرَ حُلَّةً وَكَسَا عَلِيًّا حُلَّةً وَكَسَا أُسَامَةَ حُلَّةً فَأَتَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْتَ فِيهَا مَا قُلْتَ ثُمَّ بَعَثْتَ إِلَىَّ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ بِعْهَا وَاقْضِ بِهَا حَاجَتَكَ أَوْ شَقِّقْهَا خُمُرًا بَيْنَ نِسَائِكَ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн ал-Ҳорис ал-Махзумий хабар берди, у Ҳанзала ибн Абу Суфёндан, у Солим ибн Абдуллаҳдан (ривоят қилди), у деди: мен Ибн Умарнинг шундай ривоят қилганини эшитдим: Умар (розияллаҳу анҳу) чиқиб, бозорда сотилаётган истабрақ ҳулласини кўрди. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келиб: «Ё Расулаллаҳ, буни сотиб олинг-да, жума кунлари ва сизнинг олдингизга элчилар келганда кийинг,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Буни фақат (охиратда) насибаси йўқ киши кияди,» дедилар. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га шундан учта ҳулла келтирилди. У зот Умарга бир ҳулла, Алийга бир ҳулла ва Усомага бир ҳулла бердилар. Сўнг (Умар) у зотнинг олдига келиб: «Ё Расулаллаҳ, сиз бу ҳақда айтадиганингизни айтдингиз, сўнг менга (бир ҳулла) юбордингиз,» деди. У зот: «Уни сот-да, ҳожатингни қондир, ёки уни аёлларинг орасида рўмол қилиб бўлиб бер,» дедилар.