أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ رَاشِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو الزِّنَادِ، مِمَّا حَدَّثَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجُ، مِمَّا ذَكَرَ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يُحَدِّثُ بِهِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ وَقَالَ " بَيْنَمَا امْرَأَتَانِ مَعَهُمَا ابْنَاهُمَا جَاءَ الذِّئْبُ فَذَهَبَ بِابْنِ إِحْدَاهُمَا فَقَالَتْ هَذِهِ لِصَاحِبَتِهَا إِنَّمَا ذَهَبَ بِابْنِكِ . وَقَالَتِ الأُخْرَى إِنَّمَا ذَهَبَ بِابْنِكِ . فَتَحَاكَمَتَا إِلَى دَاوُدَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَقَضَى بِهِ لِلْكُبْرَى فَخَرَجَتَا إِلَى سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ فَأَخْبَرَتَاهُ فَقَالَ ائْتُونِي بِالسِّكِّينِ أَشُقُّهُ بَيْنَهُمَا . فَقَالَتِ الصُّغْرَى لاَ تَفْعَلْ يَرْحَمُكَ اللَّهُ هُوَ ابْنُهَا . فَقَضَى بِهِ لِلصُّغْرَى " . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَاللَّهِ مَا سَمِعْتُ بِالسِّكِّينِ قَطُّ إِلاَّ يَوْمَئِذٍ مَا كُنَّا نَقُولُ إِلاَّ الْمُدْيَةَ .
Бизга Имрон ибн Баккор ибн Рошид хабар берди, у деди: бизга Али ибн Айёш ривоят қилди, у деди: бизга Шуайб ривоят қилди, у деди: менга Абуз-Зинод Абдурраҳмон ал-Аъраж унга ривоят қилган нарсадан (ривоят қилди), у (ал-Аъраж) Абу Ҳурайрани Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилаётганини эшитганлигини зикр қилди. У деди ва айтди: «Икки аёл ўзлари билан бирга ўғилларини олиб турганларида, бўри келиб, уларнинг бирининг ўғлини олиб кетди. Шунда бу (аёл) ҳамроҳига: «(Бўри) сенинг ўғлингни олиб кетди,» деди. Бошқаси эса: «(Бўри) сенинг ўғлингни олиб кетди,» деди. Бас, улар Довуд (алайҳиссалом)га ҳакамликка мурожаат қилдилар. У (Довуд) уни (қолган ўғилни) каттасига (каттароқ аёлга) ҳукм қилди. Сўнг улар Сулаймон ибн Довуднинг олдига чиқиб, унга (воқеани) айтиб бердилар. У: «Менга пичоқ келтиринглар, мен уни (болани) иккалангиз ўртангизда бўлиб бераман,» деди. Шунда кичиги (кичик аёл): «Бундай қилма, Аллаҳ сенга раҳм қилсин! У (бола) уники (каттасиники),» деди. Бас, у (Сулаймон) уни кичигига ҳукм қилди,» дедилар. Абу Ҳурайра деди: Аллаҳга қасамки, мен «ас-сиккин» (пичоқ) сўзини ўша кунгача ҳеч қачон эшитмаган эдим; биз фақат «ал-мудя» (пичоқ) дер эдик, холос.