أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مَنْصُورِ بْنِ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُبَشِّرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَزِينٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، جَعْفَرِ بْنِ إِيَاسٍ عَنْ عَبَّادِ بْنِ شَرَاحِيلَ، قَالَ قَدِمْتُ مَعَ عُمُومَتِي الْمَدِينَةَ فَدَخَلْتُ حَائِطًا مِنْ حِيطَانِهَا فَفَرَكْتُ مِنْ سُنْبُلِهِ فَجَاءَ صَاحِبُ الْحَائِطِ فَأَخَذَ كِسَائِي وَضَرَبَنِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَسْتَعْدِي عَلَيْهِ فَأَرْسَلَ إِلَى الرَّجُلِ فَجَاءُوا بِهِ فَقَالَ " مَا حَمَلَكَ عَلَى هَذَا " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ دَخَلَ حَائِطِي فَأَخَذَ مِنْ سُنْبُلِهِ فَفَرَكَهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا عَلَّمْتَهُ إِذْ كَانَ جَاهِلاً وَلاَ أَطْعَمْتَهُ إِذْ كَانَ جَائِعًا ارْدُدْ عَلَيْهِ كِسَاءَهُ " . وَأَمَرَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِوَسْقٍ أَوْ نِصْفِ وَسْقٍ .
Бизга ал-Ҳусайн ибн Мансур ибн Жаъфар хабар бериб, деди: бизга Мубашшир ибн Абдуллаҳ ибн Разийн ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ибн Ҳусайн ривоят қилди, Абу Бишр Жаъфар ибн Иёсдан, у Аббод ибн Шароҳилдан (ривоят қилдики), у деди: мен амакиларим билан Мадинага келдим ва унинг боғларидан бирига кириб, бошоқларидан эзғилаб (дон) олдим. Боғ эгаси келиб, ёпинчиғимни олди ва мени урди. Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурига келиб, унга қарши ёрдам сўрадим. У зот ўша кишига (одам) жўнатдилар, уни олиб келдилар. У зот: «Сени бунга нима ундади?» дедилар. У: «Эй Расулуллаҳ, у менинг боғимга кириб, бошоқларидан олиб, эзғилади,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «(У билмас) жоҳил бўлганида унга ўргатмадинг, оч бўлганида уни тўйдирмадинг. Ёпинчиғини унга қайтар,» дедилар. Ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга бир васқ ёки ярим васқ (дон беришни) буюрдилар.