أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ أَنَّ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ خَاصَمَ الزُّبَيْرَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ الَّتِي يَسْقُونَ بِهَا النَّخْلَ فَقَالَ الأَنْصَارِيُّ سَرِّحِ الْمَاءَ يَمُرَّ . فَأَبَى عَلَيْهِ فَاخْتَصَمُوا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلِ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ " . فَغَضِبَ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " يَا زُبَيْرُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسِ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ " . فَقَالَ الزُّبَيْرُ إِنِّي أَحْسَبُ أَنَّ هَذِهِ الآيَةَ نَزَلَتْ فِي ذَلِكَ { فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ } الآيَةَ .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, Ибн Шиҳобдан, у Урвадан (ривоят қилдики), унга Абдуллаҳ ибнуз-Зубайр ривоят қилганки, Анслардан бир киши Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурида Зубайр билан улар хурмоларини суғорадиган ал-Ҳарра (деган жойдаги) сув ариқлари тўғрисида тортишиб қолди. Ансорий: «Сувни қўйиб юбор, ўтиб кетсин,» деди. Лекин (Зубайр) бунга кўнмади. Шундай қилиб улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурида тортишдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Зубайр, (аввал ўзинг) суғор, кейин сувни қўшнингга оқизиб юбор,» дедилар. Ансорий ғазабланиб: «Эй Расулуллаҳ, у сизнинг аммангизнинг ўғли бўлгани учунми?» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг юзлари ўзгарди, сўнг: «Эй Зубайр, суғор, кейин сувни тўсиб, деворларга қайтгунча (ушлаб) тур,» дедилар. Шунда Зубайр: «Ўйлайманки, бу оят шу (воқеа) ҳақида нозил бўлган: ‹Йўқ, Роббингга қасамки, улар имон келтирмайдилар...,› — оят охиригача (Нисо сураси, 65),» деди.