Амирликни сўрашнинг ман этилиши

أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ، ح وَأَنْبَأَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ تَسْأَلِ الإِمَارَةَ فَإِنَّكَ إِنْ أُعْطِيتَهَا عَنْ مَسْأَلَةٍ وُكِلْتَ إِلَيْهَا وَإِنْ أُعْطِيتَهَا عَنْ غَيْرِ مَسْأَلَةٍ أُعِنْتَ عَلَيْهَا ‏"‏‏.‏

Бизга Мужоҳид ибн Мусо хабар берди, у деди: бизга Исмоил, Юнусдан, у ал-Ҳасандан, у Абдурраҳмон ибн Самурадан ривоят қилди. Ва бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Авн, ал-Ҳасандан, у Абдурраҳмон ибн Самура (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Амирликни (раҳбарликни) сўрама, чунки агар у сенга сўраш сабабли берилса, сен унга (ўзинг билан ўзинг) топшириб қўйиласан; агар у сенга сўрамасдан берилса, унда (Аллаҳ томонидан) ёрдам берилади,» дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ إِنَّكُمْ سَتَحْرِصُونَ عَلَى الإِمَارَةِ وَإِنَّهَا سَتَكُونُ نَدَامَةً وَحَسْرَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَنِعْمَتِ الْمُرْضِعَةُ وَبِئْسَتِ الْفَاطِمَةُ ‏"‏‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Одам ибн Сулаймон, Ибнул-Муборакдан, у Ибн Абу Зиъбдан, у ал-Мақбурийдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди, у: «Албатта, сизлар амирликка (раҳбарликка) ҳирс қўясизлар, лекин у Қиёмат куни надомат ва ҳасрат бўлади. (Амирлик) қандай яхши эмизувчи ва қандай ёмон ажратувчидир (бошда ширин, охири аччиқдир),» дедилар.