باب فَرْضِ الْقِبْلَةِ .
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ صَلَّيْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ سِتَّةَ عَشَرَ شَهْرًا أَوْ سَبْعَةَ عَشَرَ شَهْرًا - شَكَّ سُفْيَانُ - وَصُرِفَ إِلَى الْقِبْلَةِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у деди: бизга Абу Исъҳоқ, ал-Барўдан ривоят қилди, у деди: Биз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга Байтул-Мақдис томонга ўн олти ой ёки ўн етти ой — Суфён (рақамда) шубҳаланди — намоз ўқидик, сўнгра (юзимиз) қиблага бурилди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ الأَزْرَقُ، عَنْ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ فَصَلَّى نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ سِتَّةَ عَشَرَ شَهْرًا ثُمَّ إِنَّهُ وُجِّهَ إِلَى الْكَعْبَةِ فَمَرَّ رَجُلٌ قَدْ كَانَ صَلَّى مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَلَى قَوْمٍ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ وُجِّهَ إِلَى الْكَعْبَةِ . فَانْحَرَفُوا إِلَى الْكَعْبَةِ .
Бизга Муҳаммад ибн Исмоил ибн Иброҳим ривоят қилди, у деди: бизга Исъҳоқ ибн Юсуф ал-Азрақ, Закариё ибн Абу Зоидадан ривоят қилди, у Абу Исъҳоқдан, у ал-Барў ибн Озибдан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Мадинага келдилар ва Байтул-Мақдис томонга ўн олти ой намоз ўқидилар. Сўнгра (юзлари) Каъбага қаратилди. Бир киши — у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга намоз ўқиган эди — ансорлардан бир қавмнинг олдидан ўтиб: «Мен гувоҳлик бераманки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг (юзлари) Каъбага қаратилди,» деди. Шунда улар Каъбага бурилдилар.