أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ، أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ السُّنِّيُّ قِرَاءَةً عَلَيْهِ فِي بَيْتِهِ قَالَ أَنْبَأَنَا الإِمَامُ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَحْمَدُ بْنُ شُعَيْبٍ النَّسَائِيُّ رَحِمَهُ اللَّهُ تَعَالَى قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو دَاوُدَ قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى قَالَ أَنْبَأَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي مَيْسَرَةَ عَنْ عُمَرَ رضى الله عنه قَالَ لَمَّا نَزَلَ تَحْرِيمُ الْخَمْرِ قَالَ عُمَرُ اللَّهُمَّ بَيِّنْ لَنَا فِي الْخَمْرِ بَيَانًا شَافِيًا. فَنَزَلَتِ الآيَةُ الَّتِي فِي الْبَقَرَةِ فَدُعِيَ عُمَرُ فَقُرِئَتْ عَلَيْهِ فَقَالَ عُمَرُ اللَّهُمَّ بَيِّنْ لَنَا فِي الْخَمْرِ بَيَانًا شَافِيًا. فَنَزَلَتِ الآيَةُ الَّتِي فِي النِّسَاءِ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَقْرَبُوا الصَّلاَةَ وَأَنْتُمْ سُكَارَى } فَكَانَ مُنَادِي رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَقَامَ الصَّلاَةَ نَادَى لاَ تَقْرَبُوا الصَّلاَةَ وَأَنْتُمْ سُكَارَى فَدُعِيَ عُمَرُ فَقُرِئَتْ عَلَيْهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ بَيِّنْ لَنَا فِي الْخَمْرِ بَيَانًا شَافِيًا. فَنَزَلَتِ الآيَةُ الَّتِي فِي الْمَائِدَةِ فَدُعِيَ عُمَرُ فَقُرِئَتْ عَلَيْهِ فَلَمَّا بَلَغَ { فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ } قَالَ عُمَرُ رضى الله عنه انْتَهَيْنَا انْتَهَيْنَا.
Бизга Абу Бакр Аҳмад ибн Муҳаммад ибн Ишоқ ас-Сунний уйида унга (китоб) ўқиб берилган ҳолда хабар бериб, деди: бизга имом Абу Абдурраҳмон Аҳмад ибн Шуайб ан-Насоий (раҳимаҳуллаҳу таоло) хабар бериб, деди: бизга Абу Довуд хабар берди, у деди: бизга Убайдуллаҳ ибн Мусо ривоят қилди, у деди: бизга Исроил хабар берди, у Абу Ишоқдан, у Абу Майсарадан, у Умар (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Хамр (маст қилувчи ичимлик) ҳаром қилингач, Умар: «Аллаҳим, бизга хамр ҳақида шифобахш (қониқарли) баён қилгин,» деди. Шунда Бақара (сураси)даги оят нозил бўлди. Умар чақирилиб, унга (оят) ўқиб берилди. Умар (яна): «Аллаҳим, бизга хамр ҳақида шифобахш баён қилгин,» деди. Шунда Нисо (сураси)даги: «Эй иймон келтирганлар, маст ҳолингизда намозга яқинлашманг,» деган оят нозил бўлди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг жарчиси намозга иқомат айтганида: «Маст ҳолингизда намозга яқинлашманг,» деб нидо қилар эди. Умар чақирилиб, унга (оят) ўқиб берилди. У (яна): «Аллаҳим, бизга хамр ҳақида шифобахш баён қилгин,» деди. Шунда Моида (сураси)даги оят нозил бўлди. Умар чақирилиб, унга ўқиб берилди. «Энди тарк этмайсизми?» деган (оятга) етганида, Умар (розияллаҳу анҳу): «Тарк этдик, тарк этдик,» деди.