أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ جَيْشَانَ - وَجَيْشَانُ مِنَ الْيَمَنِ - قَدِمَ فَسَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ شَرَابٍ يَشْرَبُونَهُ بِأَرْضِهِمْ مِنَ الذُّرَةِ يُقَالُ لَهُ الْمِزْرُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَمُسْكِرٌ هُوَ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَهِدَ لِمَنْ شَرِبَ الْمُسْكِرَ أَنْ يَسْقِيَهُ مِنْ طِينَةِ الْخَبَالِ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا طِينَةُ الْخَبَالِ قَالَ " عَرَقُ أَهْلِ النَّارِ أَوْ قَالَ عُصَارَةُ أَهْلِ النَّارِ " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Абдулазиз, Умора ибн Ғазийядан, у Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан ривоят қилдики, Жайшондан — Жайшон эса Ямандан — бир киши келди ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ўз юртларида жохоридан (ичадиган), унга ал-мизр деб аталадиган бир ичимлик ҳақида сўради. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «У маст қиладими?» дедилар. У: «Ҳа,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳар бир маст қилувчи нарса ҳаромдир. Албатта, Аллаҳ азза ва жалла маст қилувчи нарсани ичган кишига тийнат ал-хабол (дўзахийлар нажосатининг лойқаси)дан ичиришни аҳд қилган,» дедилар. Улар: «Ё Расулуллаҳ, тийнат ал-хабол нима?» дедилар. У: «Дўзах аҳлининг тери,» ёки: «Дўзах аҳлининг эзилган шираси,» дедилар.