أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي وَهْبُ بْنُ كَيْسَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ جَاءَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ زَالَتِ الشَّمْسُ فَقَالَ قُمْ يَا مُحَمَّدُ فَصَلِّ الظُّهْرَ حِينَ مَالَتِ الشَّمْسُ ثُمَّ مَكَثَ حَتَّى إِذَا كَانَ فَىْءُ الرَّجُلِ مِثْلَهُ جَاءَهُ لِلْعَصْرِ فَقَالَ قُمْ يَا مُحَمَّدُ فَصَلِّ الْعَصْرَ . ثُمَّ مَكَثَ حَتَّى إِذَا غَابَتِ الشَّمْسُ جَاءَهُ فَقَالَ قُمْ فَصَلِّ الْمَغْرِبَ فَقَامَ فَصَلاَّهَا حِينَ غَابَتِ الشَّمْسُ سَوَاءً ثُمَّ مَكَثَ حَتَّى إِذَا ذَهَبَ الشَّفَقُ جَاءَهُ فَقَالَ قُمْ فَصَلِّ الْعِشَاءَ . فَقَامَ فَصَلاَّهَا ثُمَّ جَاءَهُ حِينَ سَطَعَ الْفَجْرُ فِي الصُّبْحِ فَقَالَ قُمْ يَا مُحَمَّدُ فَصَلِّ . فَقَامَ فَصَلَّى الصُّبْحَ ثُمَّ جَاءَهُ مِنَ الْغَدِ حِينَ كَانَ فَىْءُ الرَّجُلِ مِثْلَهُ فَقَالَ قُمْ يَا مُحَمَّدُ فَصَلِّ . فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ جَاءَهُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ حِينَ كَانَ فَىْءُ الرَّجُلِ مِثْلَيْهِ فَقَالَ قُمْ يَا مُحَمَّدُ فَصَلِّ . فَصَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ جَاءَهُ لِلْمَغْرِبِ حِينَ غَابَتِ الشَّمْسُ وَقْتًا وَاحِدًا لَمْ يَزُلْ عَنْهُ فَقَالَ قُمْ فَصَلِّ . فَصَلَّى الْمَغْرِبَ ثُمَّ جَاءَهُ لِلْعِشَاءِ حِينَ ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ الأَوَّلُ فَقَالَ قُمْ فَصَلِّ . فَصَلَّى الْعِشَاءَ ثُمَّ جَاءَهُ لِلصُّبْحِ حِينَ أَسْفَرَ جِدًّا فَقَالَ قُمْ فَصَلِّ . فَصَلَّى الصُّبْحَ فَقَالَ " مَا بَيْنَ هَذَيْنِ وَقْتٌ كُلُّهُ " .
Бизга Сувайд ибн Наср хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак хабар берди, Ҳусайн ибн Алий ибн Ҳусайндан, у деди: менга Ваҳб ибн Кайсон хабар берди, у деди: бизга Жобир ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, у деди: Жибрил (алайҳиссалом) Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига қуёш оғганда келди ва: «Эй Муҳаммад, тур, қуёш оғган пайтда зуҳрни ўқи,» деди. Сўнг кишининг сояси ўзича (бўйича) бўлгунча кутди-да, аср учун келиб: «Эй Муҳаммад, тур, асрни ўқи,» деди. Сўнг қуёш ботгунча кутди-да, келиб: «Тур, мағрибни ўқи,» деди. У туриб, қуёш ботган пайтида шуни ўқидилар. Сўнг шафақ кетгунча кутди-да, келиб: «Тур, хуфтонни ўқи,» деди. У туриб, шуни ўқидилар. Сўнг бомдод пайтида тонг ёришганда келиб: «Эй Муҳаммад, тур, ўқи,» деди. У туриб, субҳни ўқидилар. Сўнг эртаси куни кишининг сояси ўзича (бўйича) бўлганда келиб: «Эй Муҳаммад, тур, ўқи,» деди. У зуҳрни ўқидилар. Сўнг Жибрил (алайҳиссалом) кишининг сояси икки баробари бўлганда келиб: «Эй Муҳаммад, тур, ўқи,» деди. У асрни ўқидилар. Сўнг мағриб учун қуёш ботганда — бир хил вақтда, ўзгармаган ҳолда — келиб: «Тур, ўқи,» деди. У мағрибни ўқидилар. Сўнг хуфтон учун туннинг биринчи учдан бири кетганда келиб: «Тур, ўқи,» деди. У хуфтонни ўқидилар. Сўнг субҳ учун (тонг) жуда ёришганда келиб: «Тур, ўқи,» деди. У субҳни ўқидилар. Сўнг (Жибрил): «Мана шу иккисининг орасидаги (вақт)нинг ҳаммаси вақтдир,» деди.