أَخْبَرَنَا عُتْبَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي النِّدَاءِ وَالصَّفِّ الأَوَّلِ ثُمَّ لَمْ يَجِدُوا إِلاَّ أَنْ يَسْتَهِمُوا عَلَيْهِ لاَسْتَهَمُوا وَلَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي التَّهْجِيرِ لاَسْتَبَقُوا إِلَيْهِ وَلَوْ عَلِمُوا مَا فِي الْعَتَمَةِ وَالصُّبْحِ لأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا " .
Бизга Утба ибн Абдуллаҳ хабар берди, у деди: мен Молик ибн Анасга (ҳадисни) ўқиб бердим; ал-Ҳорис ибн Мискин эса — унга ўқиб берилганда мен эшитиб турардим — Ибнул-Қосимдан (ривоят қилди), у деди: менга Молик, Сумайдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Агар одамлар азонда ва биринчи сафда (қанча фазилат) борлигини билсалар, сўнгра унга (эришиш учун) чек ташлашдан ўзга йўл топа олмасалар эди, албатта чек ташлашар эдилар. Агар одамлар намозга эрта келишда (қанча фазилат) борлигини билсалар, унга етишишга мусобақалашардилар. Агар атама (хуфтон) ва субҳ (бомдод) намозларида (қанча фазилат) борлигини билсалар, гарчи эмаклаб бўлса-да, уларга келишарди,» дедилар.