أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ كَانَ الْمُسْلِمُونَ حِينَ قَدِمُوا الْمَدِينَةَ يَجْتَمِعُونَ فَيَتَحَيَّنُونَ الصَّلاَةَ وَلَيْسَ يُنَادِي بِهَا أَحَدٌ فَتَكَلَّمُوا يَوْمًا فِي ذَلِكَ فَقَالَ بَعْضُهُمُ اتَّخِذُوا نَاقُوسًا مِثْلَ نَاقُوسِ النَّصَارَى . وَقَالَ بَعْضُهُمْ بَلْ قَرْنًا مِثْلَ قَرْنِ الْيَهُودِ . فَقَالَ عُمَرُ رضى الله عنه أَوَلاَ تَبْعَثُونَ رَجُلاً يُنَادِي بِالصَّلاَةِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا بِلاَلُ قُمْ فَنَادِ بِالصَّلاَةِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Исмоил ва Иброҳим ибн ал-Ҳасан хабар берди, иккаласи деди: бизга Ҳажжож ривоят қилди, у деди: Ибн Журайж деди: менга Нофиъ хабар берди, Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан, у шундай дерди: Мусулмонлар Мадинага келганларида йиғилиб, намоз вақтини чамалаб кутишар, лекин уни ҳеч ким (жарчи бўлиб) эълон қилмас эди. Бир куни шу ҳақда гаплашдилар. Улардан баъзилари: «Насороларнинг қўнғироғи каби қўнғироқ олинг,» деди. Баъзилари: «Йўқ, балки яҳудийларнинг шохи каби шох (олинглар),» деди. Шунда Умар (розияллаҳу анҳу): «Бир кишини юбориб, намозга (чақириб) эълон қилдирсангиз бўлмайдими?» деди. Бас, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Билол, тур ва намозга (чақириб) эълон қил,» дедилар.»