أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِي سَلْمَانَ، عَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ، قَالَ كُنْتُ أُؤَذِّنُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكُنْتُ أَقُولُ فِي أَذَانِ الْفَجْرِ الأَوَّلِ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ الصَّلاَةُ خَيْرٌ مِنَ النَّوْمِ الصَّلاَةُ خَيْرٌ مِنَ النَّوْمِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ .
Бизга Сувайд ибн Наср хабар бериб, деди: бизга Абдуллаҳ хабар берди, у Суфёндан, у Абу Жаъфардан, у Абу Салмондан, у Абу Маҳзурадан (ривоят қилдики), у деди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) учун азон айтар эдим ва Бомдоднинг биринчи азонида: «Ҳайя алал-фалаҳ, ас-солату хайрун минан-навм, ас-солату хайрун минан-навм (Нажотга шошилинг, намоз уйқудан яхшироқдир, намоз уйқудан яхшироқдир), Аллаҳу акбар, Аллаҳу акбар, ло илаҳа иллаллаҳ,» деб айтар эдим.»