أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ مُجَمِّعِ بْنِ يَحْيَى الأَنْصَارِيِّ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ فَأَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ فَكَبَّرَ اثْنَتَيْنِ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَتَشَهَّدَ اثْنَتَيْنِ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ فَتَشَهَّدَ اثْنَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنِي هَكَذَا مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ قَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Сувайд ибн Наср хабар бериб, бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак, Мужаммиъ ибн Яҳё ал-Ансорийдан хабар бердики, у деди: мен Абу Умома ибн Саҳл ибн Ҳунайфнинг олдида ўтирган эдим. Муаззин азон айтиб: «Аллаҳу акбар, Аллаҳу акбар,» деб, такбирни икки марта айтди. Кейин: «Ашҳаду ал-лаа илааҳа иллаллаҳ,» деб, шаҳодатни икки марта айтди. Кейин: «Ашҳаду анна Муҳаммадан Расулуллаҳ,» деб, шаҳодатни икки марта айтди. Сўнг (Абу Умома) деди: менга Муъовия ибн Абу Суфён Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сўзларидан шундай ривоят қилди.