أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ، أَنَّ كَعْبَ بْنَ عَلْقَمَةَ، سَمِعَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ جُبَيْرٍ، مَوْلَى نَافِعِ بْنِ عَمْرٍو الْقُرَشِيِّ يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا سَمِعْتُمُ الْمُؤَذِّنَ فَقُولُوا مِثْلَ مَا يَقُولُ وَصَلُّوا عَلَىَّ فَإِنَّهُ مَنْ صَلَّى عَلَىَّ صَلاَةً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ عَشْرًا ثُمَّ سَلُوا اللَّهَ لِيَ الْوَسِيلَةَ فَإِنَّهَا مَنْزِلَةٌ فِي الْجَنَّةِ لاَ تَنْبَغِي إِلاَّ لِعَبْدٍ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ أَرْجُو أَنْ أَكُونَ أَنَا هُوَ فَمَنْ سَأَلَ لِيَ الْوَسِيلَةَ حَلَّتْ لَهُ الشَّفَاعَةُ " .
Бизга Сувайд хабар бериб, деди: бизга Абдуллаҳ, Ҳайва ибн Шурайҳдан хабар бердики, Каъб ибн Алқама, Нофиъ ибн Амр ал-Қурашийнинг мавлоси Абдурраҳмон ибн Жубайрдан эшитган. У ривоят қилиб, Абдуллаҳ ибн Амрнинг шундай деганини эшитган: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитдим: «Муаззинни эшитганингизда, унинг айтгани каби айтинг, кейин менга салавот айтинг, чунки ким менга бир марта салавот айтса, Аллаҳ унга ўн марта (раҳмат) йўллайди. Сўнг Аллаҳдан мен учун ал-Василани сўранг, чунки у жаннатда бир мақом бўлиб, фақат Аллаҳнинг бандаларидан бирига лойиқ бўлади. Мен ўша киши бўлишни умид қиламан. Ким мен учун ал-Василани сўраса, унга шафоатим ҳалол бўлади,» дедилар.