أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّنْعَانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ فِي بَيْتِي ثَوْبٌ فِيهِ تَصَاوِيرُ فَجَعَلْتُهُ إِلَى سَهْوَةٍ فِي الْبَيْتِ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " يَا عَائِشَةُ أَخِّرِيهِ عَنِّي " . فَنَزَعْتُهُ فَجَعَلْتُهُ وَسَائِدَ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло ас-Санъоний хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, Абдурраҳмон ибн ал-Қосимдан, у деди: мен ал-Қосимни Оишадан ривоят қилиб гапираётганини эшитдим. У деди: «Уйимда суратлари бор бир мато бор эди, мен уни уйдаги токчага осиб қўйдим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга қарата намоз ўқирдилар. Сўнг: «Эй Оиша, буни мендан нари қил,» дедилар. Шунда мен уни олиб ташлаб, ёстиқ қилиб қўйдим.»