أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ بَيْنَمَا النَّاسُ بِقُبَاءٍ فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ جَاءَهُمْ آتٍ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ أُنْزِلَ عَلَيْهِ اللَّيْلَةَ قُرْآنٌ وَقَدْ أُمِرَ أَنْ يَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ . فَاسْتَقْبَلُوهَا وَكَانَتْ وُجُوهُهُمْ إِلَى الشَّامِ فَاسْتَدَارُوا إِلَى الْكَعْبَةِ .
Бизга Қутайба хабар берди, Моликдан, у Абдуллаҳ ибн Динордан, у Ибн Умардан (ривоят қилдики), у деди: Одамлар Қубода бомдод намозида турганларида, уларнинг олдига бир келгувчи келиб: «Албатта, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бу кеча Қуръан нозил қилинди ва у Каъбага юзланишга буюрилди,» деди. Бас, улар унга (Каъбага) юзландилар. Юзлари Шом томонга эди, улар Каъба томон бурилишди.