حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى أَنْ يَمَسَّ الرَّجُلُ ذَكَرَهُ بِيَمِينِهِ . وَفِي هَذَا الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَسَلْمَانَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَسَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو قَتَادَةَ الأَنْصَارِيُّ اسْمُهُ الْحَارِثُ بْنُ رِبْعِيٍّ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ عَامَّةِ أَهْلِ الْعِلْمِ كَرِهُوا الاِسْتِنْجَاءَ بِالْيَمِينِ .
Бизга Муҳаммад ибн Абу Умар ал-Маккий ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ибн Уяйна, Маъмардан, у Яҳё ибн Абу Касирдан, у Абдуллаҳ ибн Абу Қатодадан, у отасидан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) киши ўнг қўли билан закарини (авратини) ушлашидан қайтардилар. Бу бобда Оиша, Салмон, Абу Ҳурайра ва Саҳл ибн Ҳунайфдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Абу Қатода ал-Ансорийнинг исми ал-Ҳорис ибн Рибъийдир. Илм аҳлининг кўпчилиги наздида амал шунга мувофиқдир: улар ўнг қўл билан истинжо қилишни макруҳ санаганлар.