حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَأَتَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَاجَتَهُ فَأَبْعَدَ فِي الْمَذْهَبِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي قُرَادٍ وَأَبِي قَتَادَةَ وَجَابِرٍ وَيَحْيَى بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ أَبِيهِ وَأَبِي مُوسَى وَابْنِ عَبَّاسٍ وَبِلاَلِ بْنِ الْحَارِثِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَيُرْوَى عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يَرْتَادُ لِبَوْلِهِ مَكَانًا كَمَا يَرْتَادُ مَنْزِلاً . وَأَبُو سَلَمَةَ اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ الزُّهْرِيُّ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Абдулваҳҳоб ас-Сақафий ривоят қилди, Муҳаммад ибн Амрдан, у Абу Саламадан, у ал-Муғийра ибн Шуъбадан (розияллаҳу анҳу) (ривоят қилдики), у деди: «Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга сафарда эдим. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳожатга чиқиб, кетадиган жойида узоқлашдилар.» У деди: бу бобда Абдураҳмон ибн Абу Қурод, Абу Қатода, Жобир, Яҳё ибн Убайд отасидан (ривоятан), Абу Мусо, Ибн Аббос ва Билол ибн ал-Ҳорисдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилинишича, у бавл қилиш учун жой излаганидек манзил танлар эдилар. Абу Саламанинг исми Абдуллаҳ ибн Абдураҳмон ибн Авф аз-Зуҳрийдир.