حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَهَنَّادٌ، وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالُوا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ، عَنْ مُحَمَّدِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ، عَنْ عَلِيٍّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مِفْتَاحُ الصَّلاَةِ الطُّهُورُ وَتَحْرِيمُهَا التَّكْبِيرُ وَتَحْلِيلُهَا التَّسْلِيمُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا الْحَدِيثُ أَصَحُّ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ وَأَحْسَنُ . وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ هُوَ صَدُوقٌ وَقَدْ تَكَلَّمَ فِيهِ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَسَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَاعِيلَ يَقُولُ كَانَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَالْحُمَيْدِيُّ يَحْتَجُّونَ بِحَدِيثِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ . قَالَ مُحَمَّدٌ وَهُوَ مُقَارِبُ الْحَدِيثِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرٍ وَأَبِي سَعِيدٍ .
Бизга Қутайба, Ҳаннод ва Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилиб, дедилар: бизга Вакииъ, Суфёндан ривоят қилди; (бошқа санад билан) бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраҳмон ибн Маҳдий ривоят қилди, у деди: бизга Суфён, Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ибн Ақилдан, у Муҳаммад ибнул-Ҳанафиядан, у Алидан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Намознинг калити таҳорат, унинг таҳрими (ман қилиш бошланиши) такбир ва унинг таҳлили (чиқиши) саломдир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис бу бобда энг саҳиҳ ва энг яхшисидир. Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ибн Ақил ростгўй (садуқ) киши бўлиб, баъзи илм аҳли унинг ёдлаш қуввати жиҳатидан у ҳақида (танқидий) гапирган. Абу Исо деди: мен Муҳаммад ибн Исмоилнинг (Бухорийнинг) шундай деганини эшитдим: Аҳмад ибн Ҳанбал, Ишоқ ибн Иброҳим ва ал-Ҳумайдий Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ибн Ақилнинг ҳадиси билан ҳужжат келтирар эдилар. Муҳаммад деди: у (ҳадиси) мақбулга яқин (муқориб) ровидир. Абу Исо деди: бу бобда Жобир ва Абу Саиддан ҳам (ривоятлар) бор.