حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَابِتِ بْنِ ثَوْبَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْفَضْلِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ، هُوَ الأَعْرَجُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم تَوَضَّأَ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ ثَوْبَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ وَهُوَ إِسْنَادٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رَوَى هَمَّامٌ عَنْ عَامِرٍ الأَحْوَلِ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم تَوَضَّأَ ثَلاَثًا ثَلاَثًا " .
Бизга Абу Курайб ва Муҳаммад ибн Рофиъ ривоят қилдилар, иккиси деди: бизга Зайд ибн Ҳубоб ривоят қилди, Абдурраҳмон ибн Собит ибн Савбондан (ривоят қилдики), у деди: менга Абдуллаҳ ибнул-Фазл ривоят қилди, Абдурраҳмон ибн Ҳурмуздан — у ал-Аъраждир — у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (аъзоларини) иккитадан-иккитадан (икки мартадан ювиб) таҳорат олдилар. Абу Исо деди: Бу бобда Жобирдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо деди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, уни фақат Ибн Савбоннинг Абдуллаҳ ибнул-Фазлдан (қилган) ҳадисидан биламиз ва бу ҳасан саҳиҳ исноддир. Абу Исо деди: Ҳаммом Омир ал-Аҳвалдан, у Атодан, у Абу Ҳурайрадан: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (аъзоларини) учтадан-учтадан (уч мартадан ювиб) таҳорат олдилар, деб ривоят қилган.