حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، أَخْبَرَنِي ثَوْرُ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ رَجَاءِ بْنِ حَيْوَةَ، عَنْ كَاتِبِ الْمُغِيرَةِ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَسَحَ أَعْلَى الْخُفِّ وَأَسْفَلَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِنَ الْفُقَهَاءِ وَبِهِ يَقُولُ مَالِكٌ وَالشَّافِعِيُّ وَإِسْحَاقُ . وَهَذَا حَدِيثٌ مَعْلُولٌ لَمْ يُسْنِدْهُ عَنْ ثَوْرِ بْنِ يَزِيدَ غَيْرُ الْوَلِيدِ بْنِ مُسْلِمٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَسَأَلْتُ أَبَا زُرْعَةَ وَمُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَاعِيلَ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالاَ لَيْسَ بِصَحِيحٍ لأَنَّ ابْنَ الْمُبَارَكِ رَوَى هَذَا عَنْ ثَوْرٍ عَنْ رَجَاءِ بْنِ حَيْوَةَ قَالَ حُدِّثْتُ عَنْ كَاتِبِ الْمُغِيرَةِ مُرْسَلٌ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ الْمُغِيرَةَ .
Бизга Абул-Валийд ад-Димашқий ривоят қилди, бизга ал-Валийд ибн Муслим ривоят қилди, менга Савр ибн Язид хабар берди, Ражо ибн Ҳайвадан, у ал-Муғийранинг котибидан, у ал-Муғийра ибн Шуъбадан (ривоят қилишича), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) махсининг усти ва остига маш тортдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саҳобаларидан, тобеинлардан ва улардан кейинги фуқаҳолардан бир нечтасининг сўзидир; Молик, Шофеий ва Ишоқ шуни айтадилар. Бу иллатли (заиф) ҳадисдир; уни Савр ибн Язиддан ал-Валийд ибн Муслимдан бошқа ҳеч ким муснад (узлуксиз иснад билан) қилмаган. Абу Исо (Термизий) деди: мен Абу Зуръа ва Муҳаммад ибн Исмоил (Бухорий)дан бу ҳадис тўғрисида сўрадим, иккаласи: «Бу саҳиҳ эмас, чунки Ибн ал-Муборак буни Саврдан, у Ражо ибн Ҳайвадан ривоят қилиб: „менга ал-Муғийранинг котибидан ривоят қилинди“ деб, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан мурсал (қилиб) келтирган ва унда ал-Муғийрани зикр қилмаган,» дедилар.