حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي قَيْسٍ، عَنْ هُزَيْلِ بْنِ شُرَحْبِيلَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ تَوَضَّأَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَمَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَالنَّعْلَيْنِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ قَالُوا يَمْسَحُ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَإِنْ لَمْ تَكُنْ نَعْلَيْنِ إِذَا كَانَا ثَخِينَيْنِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي مُوسَى . قَالَ أَبُو عِيسَى سَمِعْتُ صَالِحَ بْنَ مُحَمَّدٍ التِّرْمِذِيَّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا مُقَاتِلٍ السَّمَرْقَنْدِيَّ يَقُولُ دَخَلْتُ عَلَى أَبِي حَنِيفَةَ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ وَعَلَيْهِ جَوْرَبَانِ فَمَسَحَ عَلَيْهِمَا ثُمَّ قَالَ فَعَلْتُ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ أَكُنْ أَفْعَلُهُ مَسَحْتُ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَهُمَا غَيْرُ مُنَعَّلَيْنِ .
Бизга Ҳаннод ва Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилдилар, иккаласи деди: бизга Вакииъ ривоят қилди, Суфёндан, у Абу Қайсдан, у Ҳузайл ибн Шураҳбилдан, у ал-Муғийра ибн Шуъбадан (ривоят қилиб) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) таҳорат олдилар ва пайпоқ (жавраб) ҳамда найл (кавуш)лари устига маш тортдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу бир неча илм аҳлининг сўзидир; Суфён ас-Саврий, Ибн ал-Муборак, Шофеий, Аҳмад ва Ишоқ шуни айтадилар; улар: пайпоқлар қалин бўлса, устида кавуш бўлмаса ҳам, уларга маш тортади, деганлар. У деди: бу бобда Абу Мусодан (ҳам ҳадис) бор. Абу Исо (Термизий) деди: мен Солиҳ ибн Муҳаммад ат-Термизийдан эшитдим, у деди: мен Абу Муқотил ас-Самарқандийдан эшитдим, у: «Абу Ҳанифанинг ҳузурига у вафот этган касаллиги вақтида кирдим, у сув сўраб таҳорат олди, устида иккита пайпоқ бор эди, уларга маш тортди, сўнг: „Бугун мен илгари қилмаган ишни қилдим — кавушсиз пайпоқларга маш тортдим,“ деди,» деб айтди.