حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ لاَ يَتَوَضَّأُ بَعْدَ الْغُسْلِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالتَّابِعِينَ أَنْ لاَ يَتَوَضَّأَ بَعْدَ الْغُسْلِ .
Бизга Исмоил ибн Мусо ривоят қилди, бизга Шарик ривоят қилди, Абу Ишоқдан, у ал-Асваддан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилишича), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ғуслдан кейин таҳорат олмас эдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Абу Исо (Термизий) деди: бу Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саҳобаларидан ва тобеинлардан бир неча илм аҳлининг сўзидир: ғуслдан кейин таҳорат олинмайди.