باب مَا جَاءَ إِذَا الْتَقَى الْخِتَانَانِ وَجَبَ الْغُسْلُ
حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى، مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ إِذَا جَاوَزَ الْخِتَانُ الْخِتَانَ فَقَدْ وَجَبَ الْغُسْلُ فَعَلْتُهُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاغْتَسَلْنَا . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ .
Бизга Абу Мусо Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга ал-Валийд ибн Муслим ривоят қилди, ал-Авзоийдан, у Абдурраҳмон ибн ал-Қосимдан, у отасидан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилиб) деди: хатна (жойи) хатна (жойи)дан ўтса, ғусл вожиб бўлади; мен ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) буни қилдик ва ғусл қилдик. У деди: бу бобда Абу Ҳурайра, Абдуллаҳ ибн Амр ва Рофиъ ибн Хадиждан (ҳам ҳадис) бор.
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا جَاوَزَ الْخِتَانُ الْخِتَانَ وَجَبَ الْغُسْلُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . قَالَ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ عَائِشَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ " إِذَا جَاوَزَ الْخِتَانُ الْخِتَانَ فَقَدْ وَجَبَ الْغُسْلُ " . وَهُوَ قَوْلُ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ وَعَلِيٌّ وَعَائِشَةُ وَالْفُقَهَاءِ مِنَ التَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِثْلِ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ قَالُوا إِذَا الْتَقَى الْخِتَانَانِ وَجَبَ الْغُسْلُ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Вакииъ ривоят қилди, у Суфёндан, у Али ибн Зайддан, у Саид ибнул-Мусайябдан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Хатна жойи хатна жойидан ўтса, ғусл вожиб бўлади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Оишанинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. У деди: бу ҳадис Оишадан, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бир неча йўл билан: «Хатна жойи хатна жойидан ўтса, ғусл вожиб бўлган бўлади,» (деб) ривоят қилинган. Бу Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан бўлган илм аҳлининг кўпчилигининг сўзидир; улардан Абу Бакр, Умар, Усмон, Али ва Оиша (розияллаҳу анҳум), шунингдек тобеинлардан бўлган фақиҳлар ва улардан кейингилар, масалан Суфён ас-Саврий, Шофеий, Аҳмад ва Ишоқ (шундай деган). Улар: «Икки хатна жойи (бир-бирига) қовушса, ғусл вожиб бўлади,» деганлар.