حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَتَى سُبَاطَةَ قَوْمٍ فَبَالَ عَلَيْهَا قَائِمًا فَأَتَيْتُهُ بِوَضُوءٍ فَذَهَبْتُ لأَتَأَخَّرَ عَنْهُ فَدَعَانِي حَتَّى كُنْتُ عِنْدَ عَقِبَيْهِ فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَسَمِعْتُ الْجَارُودَ يَقُولُ سَمِعْتُ وَكِيعًا يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنِ الأَعْمَشِ . ثُمَّ قَالَ وَكِيعٌ هَذَا أَصَحُّ حَدِيثٍ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْحِ . وَسَمِعْتُ أَبَا عَمَّارٍ الْحُسَيْنَ بْنَ حُرَيْثٍ يَقُولُ سَمِعْتُ وَكِيعًا فَذَكَرَ نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَكَذَا رَوَى مَنْصُورٌ وَعُبَيْدَةُ الضَّبِّيُّ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ مِثْلَ رِوَايَةِ الأَعْمَشِ . وَرَوَى حَمَّادُ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ وَعَاصِمُ بْنُ بَهْدَلَةَ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَحَدِيثُ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ أَصَحُّ . وَقَدْ رَخَّصَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي الْبَوْلِ قَائِمًا . قَالَ أَبُو عِيسَى وَعَبِيدَةُ بْنُ عَمْرٍو السَّلْمَانِيُّ رَوَى عَنْهُ إِبْرَاهِيمُ النَّخَعِيُّ . وَعَبِيدَةُ مِنْ كِبَارِ التَّابِعِينَ يُرْوَى عَنْ عَبِيدَةَ أَنَّهُ قَالَ أَسْلَمْتُ قَبْلَ وَفَاةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِسَنَتَيْنِ . وَعُبَيْدَةُ الضَّبِّيُّ صَاحِبُ إِبْرَاهِيمَ هُوَ عُبَيْدَةُ بْنُ مُعَتِّبٍ الضَّبِّيُّ وَيُكْنَى أَبَا عَبْدِ الْكَرِيمِ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Вакииъ, ал-Аъмашдан, у Абу Воилдан, у Ҳузайфадан (ривоят қилдики): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир қавмнинг ахлатхонасига келиб, унга тик турган ҳолда сийдилар. Мен у кишига таҳорат суви келтирдим ва у кишидан узоқлашмоқчи бўлдим, бироқ у мени чақирдилар, токи мен у кишининг товонлари ёнида турдим. Сўнг у киши таҳорат қилиб, махсилари устига маш тортдилар. Абу Исо (Термизий) деди: мен ал-Жоруднинг шундай деганини эшитдим: мен Вакииънинг бу ҳадисни ал-Аъмашдан ривоят қилганини эшитдим, сўнг Вакииъ: бу маш ҳақида Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилинган энг саҳиҳ ҳадисдир, деди. Яна мен Абу Аммор ал-Ҳусайн ибн Ҳураяснинг шундай деганини эшитдим: мен Вакииъни эшитдим — ва шунга ўхшашини зикр қилди. Абу Исо деди: Мансур ва Убайда аз-Заббий ҳам Абу Воилдан, у Ҳузайфадан ал-Аъмашнинг ривоятига ўхшаш ривоят қилганлар. Ҳаммод ибн Абу Сулаймон ва Осим ибн Баҳдала эса Абу Воилдан, у ал-Муғира ибн Шуъбадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилганлар; бироқ Абу Воилнинг Ҳузайфадан (қилган) ҳадиси саҳиҳроқдир. Илм аҳлидан бир қавм тик туриб сийишга рухсат берган. Абу Исо деди: Убайда ибн Амр ас-Салмоний — ундан Иброҳим ан-Нахаъий ривоят қилган. Убайда тобеинларнинг катталаридан бўлиб, Убайдадан ривоят қилинишича, у: мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг вафотларидан икки йил олдин ислом қабул қилдим, деган. Иброҳимнинг устози Убайда аз-Заббий эса Убайда ибн Муъаттиб аз-Заббий бўлиб, Абу Абдулкарим деб куняланади.