حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتِ اسْتَفْتَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ ابْنَةُ جَحْشٍ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنِّي أُسْتَحَاضُ فَلاَ أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلاَةَ فَقَالَ " لاَ إِنَّمَا ذَلِكِ عِرْقٌ فَاغْتَسِلِي ثُمَّ صَلِّي " . فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ لِكُلِّ صَلاَةٍ . قَالَ قُتَيْبَةُ قَالَ اللَّيْثُ لَمْ يَذْكُرِ ابْنُ شِهَابٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ أُمَّ حَبِيبَةَ أَنْ تَغْتَسِلَ عِنْدَ كُلِّ صَلاَةٍ وَلَكِنَّهُ شَيْءٌ فَعَلَتْهُ هِيَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَيُرْوَى هَذَا الْحَدِيثُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتِ اسْتَفْتَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ جَحْشٍ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَقَدْ قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ الْمُسْتَحَاضَةُ تَغْتَسِلُ عِنْدَ كُلِّ صَلاَةٍ . وَرَوَى الأَوْزَاعِيُّ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ وَعَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга ал-Лайс, Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: Умм Ҳабиба бинти Жаҳш Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан фатво сўраб: «Мен истиҳоза қони кўраман ва покланмайман; намозни тарк қилайми?» деди. У: «Йўқ, бу фақат (бир) қон томиридир; ғусл қил, сўнг намоз ўқи,» дедилар. Шундан кейин у ҳар намозга ғусл қилар эди. Қутайба деди: ал-Лайс деди: Ибн Шиҳоб Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Умм Ҳабибага ҳар намозда ғусл қилишни буюрганини зикр қилмаган, балки бу унинг ўзи қилган ишидир. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис Зуҳрийдан, у Амрадан, у Оишадан ҳам ривоят қилинади; (Оиша) деди: Умм Ҳабиба бинти Жаҳш Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан фатво сўради. Баъзи илм аҳли: «Мустаҳозали аёл ҳар намозда ғусл қилади,» деди. Авзоий эса Зуҳрийдан, у Урва ва Амрадан, улар Оишадан ривоят қилди.