حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو السَّوَّاقُ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ الْيَمَانِ، عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ خَلِيفَةَ، عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ أَرْطَاةَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ قَبْرًا لَيْلاً فَأُسْرِجَ لَهُ سِرَاجٌ فَأَخَذَهُ مِنْ قِبَلِ الْقِبْلَةِ وَقَالَ " رَحِمَكَ اللَّهُ إِنْ كُنْتَ لأَوَّاهًا تَلاَّءً لِلْقُرْآنِ " . وَكَبَّرَ عَلَيْهِ أَرْبَعًا . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرٍ وَيَزِيدَ بْنِ ثَابِتٍ وَهُوَ أَخُو زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ أَكْبَرُ مِنْهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا وَقَالُوا يُدْخَلُ الْمَيِّتُ الْقَبْرَ مِنْ قِبَلِ الْقِبْلَةِ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ يُسَلُّ سَلاًّ . وَرَخَّصَ أَكْثَرُ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي الدَّفْنِ بِاللَّيْلِ .
Бизга Абу Курайб ва Муҳаммад ибн Амр ас-Саввоқ ривоят қилиб, улар дедилар: бизга Яҳё ибн ал-Ямон ривоят қилди, у ал-Минҳол ибн Халифадан, у ал-Ҳажжож ибн Артоадан, у Атўдан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечаси бир қабрга кирдилар, у учун чироқ ёқилди. У (маййит)ни қибла томонидан олдилар ва: «Аллаҳ сенга раҳм қилсин, сен кўп (Аллаҳга) илтижо қилувчи, Қуръанни кўп тиловат қилувчи эдинг,» дедилар. Ва унга тўрт (марта) такбир айтдилар. (Термизий) деди: бу бобда Жобир ва Язид ибн Собитдан — у Зайд ибн Собитнинг акаси бўлиб, ундан каттароқдир — ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Ибн Аббоснинг ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Баъзи илм аҳли шу (фикрга) бориб: маййит қабрга қибла томонидан киритилади, дедилар. Баъзилари эса: у (қабрга оёқ томонидан) тортиб қўйилади, дедилар. Кўп илм аҳли кечаси дафн қилишга рухсат берган.