باب مَا جَاءَ فِي الثَّنَاءِ الْحَسَنِ عَلَى الْمَيِّتِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ مُرَّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِجَنَازَةٍ فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا خَيْرًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَجَبَتْ " . ثُمَّ قَالَ " أَنْتُمْ شُهَدَاءُ اللَّهِ فِي الأَرْضِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عُمَرَ وَكَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Аҳмад ибн Маниъ ривоят қилди, бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди, бизга Ҳумайд хабар берди, у Анасдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдидан бир жаноза ўтказилди, (одамлар) уни яхшилик билан мақтадилар. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Вожиб бўлди,» дедилар. Сўнгра: «Сизлар ер юзида Аллаҳнинг гувоҳларисиз,» дедилар. (Термизий) деди: бу бобда Умар, Каъб ибн Ужра ва Абу Ҳурайрадан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Анаснинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، وَهَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَزَّازُ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي الْفُرَاتِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ الدِّيلِيِّ، قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَجَلَسْتُ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَمَرُّوا بِجَنَازَةٍ فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا خَيْرًا فَقَالَ عُمَرُ وَجَبَتْ . فَقُلْتُ لِعُمَرَ وَمَا وَجَبَتْ قَالَ أَقُولُ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَشْهَدُ لَهُ ثَلاَثَةٌ إِلاَّ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ " . قَالَ قُلْنَا وَاثْنَانِ قَالَ " وَاثْنَانِ " . قَالَ وَلَمْ نَسْأَلْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْوَاحِدِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو الأَسْوَدِ الدِّيلِيُّ اسْمُهُ ظَالِمُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سُفْيَانَ .
Бизга Яҳё ибн Мусо ва Ҳорун ибн Абдуллаҳ ал-Баззоз ривоят қилиб, улар дедилар: бизга Абу Довуд ат-Тоёлисий ривоят қилди, бизга Довуд ибн Абул-Фурот ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Бурайда ривоят қилди, у Абул-Асвад ад-Дийлийдан (ривоят қилдики), у деди: мен Мадинага келдим ва Умар ибн ал-Хаттобнинг ёнига ўтирдим. Шунда бир жанозани ўтказдилар, (одамлар) уни яхшилик билан мақтадилар. Умар: «Вожиб бўлди,» деди. Мен Умарга: «Нима вожиб бўлди?» дедим. У деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) айтганларидек айтаман; у: «Қайси бир мусулмонга уч (киши) (яхшилик билан) гувоҳлик берса, албатта унга жаннат вожиб бўлади,» дедилар. (У) деди: биз: «Икки (киши)-чи?» дедик. У: «Иккитаси ҳам (шундай),» дедилар. (У) деди: биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бир (киши) ҳақида сўрамадик. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Абул-Асвад ад-Дийлийнинг исми Золим ибн Амр ибн Суфёндир.