حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ غَيْلاَنَ بْنَ سَلَمَةَ الثَّقَفِيَّ، أَسْلَمَ وَلَهُ عَشْرُ نِسْوَةٍ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَسْلَمْنَ مَعَهُ فَأَمَرَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَتَخَيَّرَ أَرْبَعًا مِنْهُنَّ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَكَذَا رَوَاهُ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ . قَالَ وَسَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَاعِيلَ يَقُولُ هَذَا حَدِيثٌ غَيْرُ مَحْفُوظٍ وَالصَّحِيحُ مَا رَوَى شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ وَغَيْرُهُ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ حُدِّثْتُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُوَيْدٍ الثَّقَفِيِّ أَنَّ غَيْلاَنَ بْنَ سَلَمَةَ أَسْلَمَ وَعِنْدَهُ عَشْرُ نِسْوَةٍ . قَالَ مُحَمَّدٌ وَإِنَّمَا حَدِيثُ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَجُلاً مِنْ ثَقِيفٍ طَلَّقَ نِسَاءَهُ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ لَتُرَاجِعَنَّ نِسَاءَكَ أَوْ لأَرْجُمَنَّ قَبْرَكَ كَمَا رُجِمَ قَبْرُ أَبِي رِغَالٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَالْعَمَلُ عَلَى حَدِيثِ غَيْلاَنَ بْنِ سَلَمَةَ عِنْدَ أَصْحَابِنَا مِنْهُمُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Абда ривоят қилди, у Саид ибн Абу Арубадан, у Маъмардан, у аз-Зуҳрийдан, у Солим ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Умардан (ривоят қилдики), Ғайлон ибн Салама ас-Сақафий мусулмон бўлди, жоҳилиятда унинг ўн хотини бор эди, улар ҳам у билан бирга мусулмон бўлдилар. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга улардан тўрттасини танлаб олишни буюрдилар. Абу Исо (Термизий) деди: Маъмар буни аз-Зуҳрийдан, у Солимдан, у отасидан шундай ривоят қилди. (Термизий) деди: мен Муҳаммад ибн Исмоилнинг (ал-Бухорийнинг): «Бу ҳадис маҳфуз (сақланган, ишончли) эмас, саҳиҳи эса Шуайб ибн Абу Ҳамза ва бошқаларнинг аз-Зуҳрийдан ривоят қилганидир,» деганини эшитдим. У (аз-Зуҳрий) деди: менга Муҳаммад ибн Сувайд ас-Сақафийдан ривоят қилиндики, Ғайлон ибн Салама мусулмон бўлди ва ҳузурида ўн хотин бор эди. Муҳаммад (ал-Бухорий) деди: аз-Зуҳрийнинг Солимдан, у отасидан (ривоят қилган) ҳадиси эса, Сақиф (қабиласи)дан бир киши хотинларини талоқ қилгани, шунда Умар унга: «Албатта хотинларингга қайтасан, ёки Абу Риғолнинг қабри тошбўрон қилингани каби сенинг қабрингни ҳам тошбўрон қиламан,» дегани ҳақидадир. Абу Исо (Термизий) деди: бизнинг ашобларимиз наздида амал Ғайлон ибн Саламанинг ҳадиси бўйичадир, улар орасида Шофеий, Аҳмад ва Ишоқ бор.