Азл ҳақида

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَوْبَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا نَعْزِلُ فَزَعَمَتِ الْيَهُودُ أَنَّهَا الْمَوْءُودَةُ الصُّغْرَى ‏.‏ فَقَالَ ‏ "‏ كَذَبَتِ الْيَهُودُ إِنَّ اللَّهَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْلُقَهُ لَمْ يَمْنَعْهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عُمَرَ وَالْبَرَاءِ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Абдулмалик ибн Абуш-Шавориб ривоят қилди, у деди: бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, у деди: бизга Маъмар ривоят қилди, Яҳё ибн Абу Касирдан, у Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ибн Савбондан, у Жобир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Биз: «Эй Расулуллаҳ, биз азл қилар эдик (манини ташқарига тўкар эдик), яҳудийлар эса буни кичик тириклайин кўмиш (ваад ас-суғро) деб даъво қилишяпти,» дедик. Шунда: «Яҳудийлар ёлғон айтдилар. Аллаҳ бирор нарсани яратишни ирода қилса, ҳеч нарса Уни тўса олмайди,» дедилар.» У деди: бу бобда Умар, ал-Баро, Абу Ҳурайра ва Абу Саиддан ҳам (ривоятлар бор).

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا نَعْزِلُ وَالْقُرْآنُ يَنْزِلُ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْهُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ ‏.‏ وَقَدْ رَخَّصَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ فِي الْعَزْلِ ‏.‏ وَقَالَ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ تُسْتَأْمَرُ الْحُرَّةُ فِي الْعَزْلِ وَلاَ تُسْتَأْمَرُ الأَمَةُ ‏.‏

Бизга Қутайба ва Ибн Абу Умар ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, Амр ибн Динордан, у Атодан, у Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у деди: «Биз азл қилар эдик, ҳолбуки Қуръан (ҳали) нозил бўлаётган эди.» Абу Исо (Термизий) деди: Жобир ҳадиси ҳасан саҳиҳдир ва у бир неча йўл билан ундан ривоят қилинган. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан ва бошқа илм аҳлидан бўлган бир гуруҳ азлга рухсат беришган. Молик ибн Анас деди: «Ҳур (озод) аёлдан азл ҳақида рухсат сўралади, лекин чўридан рухсат сўралмайди.»