حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، وَقُتَيْبَةُ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ قَزَعَةَ، هُوَ ابْنُ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ ذُكِرَ الْعَزْلُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لِمَ يَفْعَلُ ذَلِكَ أَحَدُكُمْ " . زَادَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ فِي حَدِيثِهِ وَلَمْ يَقُلْ لاَ يَفْعَلْ ذَاكَ أَحَدُكُمْ . قَالاَ فِي حَدِيثِهِمَا " فَإِنَّهَا لَيْسَتْ نَفْسٌ مَخْلُوقَةٌ إِلاَّ اللَّهُ خَالِقُهَا " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي سَعِيدٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ . وَقَدْ كَرِهَ الْعَزْلَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ .
Бизга Ибн Абу Умар ва Қутайба ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, Ибн Абу Нажиҳдан, у Мужоҳиддан, у Қазаъадан — у Ибн Яҳёдир — у Абу Саиддан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларида азл ҳақида сўз бўлди. Шунда: «Нима учун сизлардан бири буни қилади?» дедилар.» Ибн Абу Умар ўз ҳадисида (шуни) қўшди ва у: «Сизлардан бири буни қилмасин,» демади. Улар иккови ўз ҳадисларида: «Зеро, Аллаҳ яратувчиси бўлмаган бирор жон (вужудга келмайди) — ҳар бир махлуқнинг Яратувчиси Аллаҳдир,» дедилар. У деди: бу бобда Жобирдан ҳам (ривоят бор). Абу Исо (Термизий) деди: Абу Саид ҳадиси ҳасан саҳиҳдир ва у бир неча йўл билан Абу Саиддан ривоят қилинган. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан ва бошқа илм аҳлидан бўлган бир гуруҳ азлни макруҳ санаган.