حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا مُزَاحِمُ بْنُ ذَوَّادِ بْنِ عُلْبَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ لَيْثٍ، عَنْ أَبِي الْخَطَّابِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ، عَنْ ثَوْبَانَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْمُخْتَلِعَاتُ هُنَّ الْمُنَافِقَاتُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَلَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ . وَرُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " أَيُّمَا امْرَأَةٍ اخْتَلَعَتْ مِنْ زَوْجِهَا مِنْ غَيْرِ بَأْسٍ لَمْ تَرِحْ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ "
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Музоҳим ибн Заввод ибн Улба ривоят қилди, у отасидан, у Лайсдан, у Абул-Хаттобдан, у Абу Зуръадан, у Абу Идрисдан, у Савбон (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Хулъ сўровчи аёллар — мунофиқалардир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис шу йўналишдан ғарибдир ва унинг исноди кучли эмас. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилинишича, у: «Қайси бир аёл сабабсиз эридан хулъ қилса, жаннат ҳидини топмайди,» дедилар.
Буни бизга Бундор хабар берди, бизга Абдулваҳҳоб хабар берди, бизга Айюб хабар берди, у Абу Қилобадан, у ўзига (ҳадисни) сўзлаб берган кишидан, у Савбон (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қайси бир аёл сабабсиз эридан талоқ сўраса, жаннат ҳиди унга ҳаром бўлади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир. Бу ҳадис Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Абу Асмодан, у Савбондан ҳам ривоят қилинади. Баъзилар уни Айюбдан шу иснод билан ривоят қилиб, уни (Набийга) кўтармаганлар.