حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ أَبِي حُصَيْنٍ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ حَكِيمَ بْنَ حِزَامٍ يَشْتَرِي لَهُ أُضْحِيَّةً بِدِينَارٍ فَاشْتَرَى أُضْحِيَّةً فَأُرْبِحَ فِيهَا دِينَارًا فَاشْتَرَى أُخْرَى مَكَانَهَا فَجَاءَ بِالأُضْحِيَّةِ وَالدِّينَارِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " ضَحِّ بِالشَّاةِ وَتَصَدَّقْ بِالدِّينَارِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَحَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ لَمْ يَسْمَعْ عِنْدِي مِنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, у деди: бизга Абу Бакр ибн Айёш, Абу Ҳусайндан, у Ҳабиб ибн Абу Собитдан, у Ҳаким ибн Ҳизомдан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Ҳаким ибн Ҳизомни ўзлари учун бир динорга қурбонлик (жонилиқ) сотиб олишга юбордилар. У бир қурбонлик сотиб олди, сўнг уни сотиб бир динор фойда олди, кейин унинг ўрнига бошқасини сотиб олди. Сўнг қурбонлик билан динорни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га олиб келди. У: «Қўйни қурбонлик қил ва динорни садақа қил,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Ҳаким ибн Ҳизомнинг ҳадисини биз фақат шу йўл орқалигина биламиз. Ҳабиб ибн Абу Собит эса, менинг фикримча, Ҳаким ибн Ҳизомдан эшитмаган.