باب مَا جَاءَ فِي التُّجَّارِ وَتَسْمِيَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِيَّاهُمْ
حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّهُ خَرَجَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْمُصَلَّى فَرَأَى النَّاسَ يَتَبَايَعُونَ فَقَالَ " يَا مَعْشَرَ التُّجَّارِ " . فَاسْتَجَابُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَفَعُوا أَعْنَاقَهُمْ وَأَبْصَارَهُمْ إِلَيْهِ فَقَالَ " إِنَّ التُّجَّارَ يُبْعَثُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فُجَّارًا إِلاَّ مَنِ اتَّقَى اللَّهَ وَبَرَّ وَصَدَقَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَيُقَالُ إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ رِفَاعَةَ أَيْضًا .
Бизга Абу Салама Яҳё ибн Халаф ривоят қилди, бизга Бишр ибн ал-Муфаддал, Абдуллаҳ ибн Усмон ибн Хусаймдан, у Исмоил ибн Убайд ибн Рифўадан, у отасидан, у бобосидан ривоят қилдики, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан мусаллага (намозгоҳга) чиқди ва у зот одамларнинг савдо қилаётганларини кўриб: «Эй савдогарлар жамоаси!» дедилар. Улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га жавоб бериб, бўйинларини ва назарларини у зотга қаратдилар. Шунда у: «Албатта, савдогарлар Қиёмат кунида фожир (гуноҳкор) бўлиб қайтариладилар, магар Аллаҳдан қўрқиб, яхшилик қилган ва рост сўзлаганлари бундан мустасно,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. (Ровийни) Исмоил ибн Убайдуллаҳ ибн Рифўа деб ҳам айтилади.