حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَسْتَقْبِلُوا السُّوقَ وَلاَ تُحَفِّلُوا وَلاَ يُنَفِّقْ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ . وَحَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ كَرِهُوا بَيْعَ الْمُحَفَّلَةِ وَهِيَ الْمُصَرَّاةُ لاَ يَحْلُبُهَا صَاحِبُهَا أَيَّامًا أَوْ نَحْوَ ذَلِكَ لِيَجْتَمِعَ اللَّبَنُ فِي ضَرْعِهَا فَيَغْتَرَّ بِهَا الْمُشْتَرِي . وَهَذَا ضَرْبٌ مِنَ الْخَدِيعَةِ وَالْغَرَرِ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Абул-Аҳвас, Симокдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бозорга (келаётган тижорат аҳлига) йўл тўсиб чиқманглар, (ҳайвонни алдаш учун) сутини тўплаб йиғманглар ва бирингиз бошқангиз учун (нархни ошириб) қиздирманглар,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Ибн Масъуд ва Абу Ҳурайрадан ҳам (ривоят) бор. Ибн Аббоснинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Илм аҳли ҳузурида шунга амал қилинади, улар муҳаффала — яъни мусаррот (соғилмаган ҳайвон)ни — сотишни макруҳ кўрганлар; бу шундай ҳайвонки, эгаси уни бир неча кун ёки шунга ўхшаш муддат соғмайди, токи елинида сут тўпланиб, харидор уни (мўл сутли деб) алдаб олсин. Бу алдаш ва ғарар (ноаниқлик билан савдо қилиш) турларидан биридир.