حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا بُشَيْرُ بْنُ يَسَارٍ، مَوْلَى بَنِي حَارِثَةَ أَنَّ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ، وَسَهْلَ بْنَ أَبِي حَثْمَةَ، حَدَّثَاهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ بَيْعِ الْمُزَابَنَةِ الثَّمَرِ بِالتَّمْرِ إِلاَّ لأَصْحَابِ الْعَرَايَا فَإِنَّهُ قَدْ أَذِنَ لَهُمْ وَعَنْ بَيْعِ الْعِنَبِ بِالزَّبِيبِ وَعَنْ كُلِّ ثَمَرٍ بِخَرْصِهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Бизга Ҳасан ибн Али ал-Ҳулвоний ал-Халлол ривоят қилди, бизга Абу Усома ал-Валид ибн Касирдан ривоят қилди, бизга Бану Ҳорисанинг озоди Бушайр ибн Ясор ривоят қилдики, Рофиъ ибн Хадиж ва Саҳл ибн Абу Ҳасма унга ривоят қилдиларки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) музобана — мевани хурмога (алмаштириб) сотишдан қайтардилар, фақат ароё эгалари учун (рухсат бердилар), зеро уларга рухсат берилган эди; узумни мавизга (алмаштириб) сотишдан ва ҳар бир мевани тахминий ўлчови билан (сотишдан) ҳам (қайтардилар). Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис бу йўл билан ҳасан саҳиҳ ғарибдир.